SEN MEMNUN MUSUN ?

Hayatından memnun musun mesela ? Herkese gösterdiğin çaban , kendinden çok herkese koşarken , yardım ederken kendini daha anlamlı ve yararlı mı hissediyorsun ? Hayır diyemiyor hep evet deyip başkalarını memnun edip evine dönüp yastığa başını koyduğunda halsiz , bitkin ve kendini çok mutsuz mu hissediyorsun ? Dışarda herkesin enerjisi yaşam kaynağı halinde olan sen , Peki ya sen kendine enerjini verebiliyor musun ? Veremiyorsun dimi... Veremezsin, herkes için koşarken , en çok kendinden uzaklaşıyorsun çünkü. Herkese faydam ve yararım dokunsun derken , en çok zararın yine kendine oluyor farkında mısın ? Alma - verme dengeni kurmazsan eğer daha çok geceler o yastığa başını koyduğunda hayatını sorgulayacak , sıfır enerjiyle bitkin halinle uykulara dalacaksın ve ertesi gün uyandığında yine mi sabah oldu diyeceksin kendine ama sonra yine kendine gel sinyalleri hemen bir kendini hızlıca toparlayıp aslında iç sesini bile duymadan , görmeden diğer insanların yardım çığlıklarına koşacaksın. Ve yine sonuç sıkışıp kaldığın döngüden ibaret aslında. Kendini duymak bu kadar zor değil , daha kaç kez yıkılmak zorundasın ? Her seferinde ayağa kalkıyorsun diye her defasında yıkılmayı göze alamazsın, bunu kendine yapamazsın. Bile bile yürüyemezsin bu yolu. Bırak insanları geride , senin sınırlarına önem vermeyen , sen onlara çabalasan da sana hala değer vermeyen insanları bırak. Arkanda bırakıp devam edebil , zaten senin çabanla olan şeyler nerde onun çabası ? Tabiki yok... Fark et bunları. İnsanlar eğer sana vermek için uğraşmıyorsa sen neden almak için uğraşıyorsun ? İçine sinmiyorsa sinmiyordur , sevmiyorsan sevmiyorsundur, başkalarının seni alkışlamasına ihtiyacın yok , önce sen kendini alkışla. Gerisi kendiliğinden gelir zaten. Memnun olman için hayatından, kendi tercihlerini yaşamalısın mesela annen istiyor diye kurallara uyan evlat rolünde olmak zorunda değilsin , bırak yan komşunun , patronunun , arkadaşının senden beklentilerini bir kenara. Sen kendinden ne bekliyorsun? Kim olmak istiyorsun mesela , ya da aslında kimsin ? Duy içinde ki çığlıkları , dinle ruhundaki ayağa kalkmış benliklerini , ciddiye al kendini ve yoluna devam et. Başta kolay olmasa da sen kendin olmak için sancılar çek, başkalarına verdiklerinin karşılığını alamamaktan yıkılmaktansa hayatla dans et ve bak gör dans ederken o bileğin burkulsa da dans etmeyi öğrenmek için gösterdiğin o çabalarla ayakların sanki yere basmıyormuşcasına nasıl coşkuyla dolacaksın. Gör kendini , sana yararı olmayan tüm duyguları , tüm insanları ve tüm gereksiz olanları bırak. Fedakar ol ama kendini feda etme!